Uroczystą Eucharystię z okazji obchodzonego już po raz XXVI Dnia Papieskiego w bielskiej katedrze sprawował ks. biskup Piotr Greger wraz z ks. Tomaszem Sroką – proboszczem katedralnym, ks. Maciejem Godzieszką – diecezjalnym opiekunem stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia i ks. Robertem Kasprowskim- sekretarzem ks. biskupa Piotra.
Homilię wygłosił ks. biskup Piotr Greger, który nawiązał do czytanej Ewangelii ( Mt 22, 1- 14) przypowieści o zaproszonych na ucztę powiedział:
„ Wsłuchując się uważnie w treść dzisiejszej Ewangelii możemy odczuwać zaskoczenie z tytułu powodów, dla których zaproszeni z przypowieści odmawiają przyjścia na ucztę. W tym zdziwieniu znaleźć należy istotne i niezwykłe pouczenie. Ewangelista Mateusz stwierdza, że zlekceważyli zaproszenie i odeszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, co rozgniewało gospodarza przygotowanej uczty. Co jest wspólnego dla tych postaci? W czym są podobni szukając wymówki i odrzucając zaproszenie do wspólnego ucztowania? Wszyscy mają coś pilnego do zrobienia, coś, co – ich zdaniem – nie może czekać ani chwili, co domaga się od razu ich obecności i podjętego działania. Zaś uczta weselna – do której zostali zaproszeni – oznacza dobra mesjańskie, udział w zbawieniu dokonanym raz na zawsze przez Chrystusa, dzięki której mają możliwość życia na wieki. Uczta wyraża zatem coś ważnego w ludzkiej egzystencji, jedyną, najważniejszą, z niczym innym nieporównywalną, absolutnie niezwykłą rzeczywistość. Błąd odrzucenia popełniony przez zaproszonych polegał na zaniedbaniu tego, co ważne, by zająć się w tym czasie tym, co pilne; na zastąpieniu tego, co istotne, tym, co ulotne; na odrzuceniu tego, co wieczne, na korzyść tego, co doczesne. To niebezpieczeństwo bywa tak rozpowszechnione i zwodnicze – nie tylko na płaszczyźnie religijnej, ale również tej czysto ludzkiej – że warto temu poświęcić uwagę. Całe życie biegamy za tysiącami drobnych spraw, które trzeba załatwić od zaraz, i sporadycznie znajdujemy czas na rzeczy, które naprawdę mają wpływ na relacje międzyludzkie i mogą przynieść w życiu autentyczną radość, a gdy są zaniedbywane – prawdziwy smutek. Ewangelia, widać to przynajmniej pośrednio, jest świetną szkołą życia. Uczy nas ustalać priorytety, dążyć do nadrzędnych celów. Jezus w swoim nauczaniu przekonuje i mobilizuje, aby nie tracić z pola widzenia tego, co ważne, na rzecz tego, co pilne. Ogromnie mu zależy na tym, aby nikt z nas nie podzielił losu tych, którzy odrzucili zaproszenie do wspólnego ucztowania przy jednym stole. Dzień Papieski jest okazją do tego, abyśmy sięgnęli do bogatego nauczania papieża Jana Pawła II. To jest najlepszy sposób wyrażenia wdzięczności za długi pontyfikat papieża z rodu Polaków. W kontekście czytanej dziś ewangelicznej przypowieści przywołującej obraz uczty, sięgnijmy do jego ostatniej encykliki, która jest poświęcona Eucharystii. Możemy ją czytać jak duchowy testament; jest tam myśl poświęcona kwestii wspólnego ucztowania z Jezusem. W tym dokumencie pisze papież między innymi: Kościół otrzymał Eucharystię od Chrystusa, swojego Pana, nie jako jeden z wielu cennych darów, ale jako „dar największy”, ponieważ jest to dar z samego siebie, z własnej osoby w jej świętym człowieczeństwie, jak też dar Jego dzieła zbawienia (Encyklika Ecclesia de Eucharistia, n. 11). W takim ujęciu mocno wybrzmiewa gramatyczny stopień najwyższy (dar największy), co wskazuje na jego bezwzględną ważność, a nie tylko samą pilność. Święty Jan Paweł II uczył nas właściwej hierarchii wartości. Przekonywał nie tylko o tym, że istnieje bezwzględny priorytet być nad mieć; uczył, że to, co ważne musi zawsze przed tym, co pilne. Z taką świadomością pielgrzymował do ludzi żyjących w krajach na wszystkich kontynentach. Przybywał do nich zawsze jako uczeń-misjonarz. Traktował to zadanie na serio, z całą powagą i odpowiedzialnością. Wpierw sam się tego uczył, by następnie jako świadek podjąć misję bycia misjonarzem całego świata. Dzień Papieski, obchodzony po raz dwudziesty szósty, to okazja do niesienia pomocy młodym ludziom poprzez modlitwę, a także wspieranie funduszu stypendialnego w ramach Dzieła Nowego Tysiąclecia. Okażmy serce miłosierne wobec tych, którzy potrzebują bardziej niż my. Zbierane środki materialne to żywy pomnik św. Jana Pawła II, wspieramy w ten sposób młodzież zdolną, ale pochodzącą z rodzin o niższych dochodach, co nieraz skutkuje niemożliwością zdobywania wiedzy w liczących się szkołach i ośrodkach naukowych. Najlepsza inwestycja to taka, która dotyczy człowieka i jego przyszłości. Młodzież z całej Polski, zgromadzona w ramach Dzieła Nowego Tysiąclecia, co roku wspólnie przeżywa razem czas letnich wakacji. Przed dwoma laty gościli na terenie naszej diecezji. Miałem wtedy możliwość spotkania się z tymi młodymi ludźmi. Prosili, aby gorąco podziękować za modlitwę oraz wsparcie finansowe; wielu mówiło, że dzięki tej pomocy są w stanie realizować swoje pasje w oparciu o otrzymane od Boga talenty, które rozwijają (w gronie osób korzystających kiedyś z fundacji mamy ludzi polityki, są lekarze, prawnicy, artyści, sportowcy, muzycy, jest także kilku kapłanów). W imieniu tej młodzieży, chcę gorąco podziękować za złożone ofiary na ten cel także dzisiaj. Niech w tej konkretnej formie pomocy kieruje nami zasada pierwszeństwa tego, co ważne, nam tym, co pilne.”
Dzień Papieski w tym 2026 roku odbywał pod hasłem „Św. Jan Paweł II. Uczeń misjonarz”. Hasło ogłosił ks. arcybiskup Adrian Galbas- członek Rady Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” z ramienia KEP, a wydarzeniu tradycyjnie towarzyszy ogólnopolska i polonijna zbiórka na stypendia Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.
Od roku 2001 obchodzony jest Dzień Papieski jako wyraz wdzięczności, łączności duchowej z Ojcem Świętym, Janem Pawłem II i promocji jego nauczania. Przypada najczęściej w niedzielę bezpośrednio poprzedzającą rocznicę wyboru ks. kardynała Karola Wojtyły na następcę Świętego Piotra. Koordynatorem przedsięwzięć jest Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. W trakcie Dnia Papieskiego zbierane są pieniądze na stypendia dla zdolnej polskiej młodzieży z niezamożnych i ubogich rodzin
Uroczystą Eucharystię wzbogacili swoim śpiewem scholka parafialna pod przewodnictwem Sylwii Mazurczak oraz chór katedralny „Cantores Sancti Nicolai” pod dyrygentura organisty bielskiej katedry Macieja Leśniaka.
foto i tekst:ms
