Zakończenie Roku Jubileuszowego w naszej diecezji bielsko- żywieckiej odbyło się w dniu 28 grudnia br. w dwóch kościołach jednocześnie – bielskiej katedrze św. Mikołaja i żywieckiej konkatedrze Narodzenia NMP.
Uroczystą Eucharystię w bielskiej katedrze sprawował ks. biskup Roman Pindel wraz księżmi:
Antonim Młoczkiem – proboszczem katedry, Szczepanem Kobielusem – wikariuszem katedralnym, Marcinem Aleksym – dziekanem dekanatu I i jednocześnie proboszczem bielskiej parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, Piotrem Górą – sekretarzem ks. biskupa Romana, Piotrem Hoffmannem- dyrektorem wydziału duszpasterstwa ogólnego naszej diecezji, Jackiem Moskalem – vice rektorem i Sebastianem Fajferem- ojcem duchownym Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej oraz Piotrem Grochowieckim – proboszczem parafii św. Marii Magdaleny w Mazańcowicach.
W wygłoszonej homilii ks. biskup Roman zwracając się do wiernych powiedział m. in:
„Kończy się Rok Jubileuszowy, którego hasło „Pielgrzymi nadziei” podkreśla tradycyjny element lat jubileuszowych, pielgrzymowanie. Niemal we wszystkich językach, jak i w polskim, hasło brzmiało „Pielgrzymi nadziei”. Jednak łacińska konstrukcja przyimkowa in Spem z użyciem biernika, a nie dopełniacza czy celownika, powinna być tłumaczona jako pielgrzymi ku nadziei lub pielgrzymujący w kierunku nadziei. To zaś podkreśla pochodzenie nadziei od Boga oraz dochodzenie do niej, a nie posiadanie jej na stałe przez człowieka. Z tego zaś wynika, że nawet zakończenie Roku Jubileuszowego pozwala nadal kroczyć ku nadziei, dla aktywnego jej szukania i pogłębiania w dalszej drodze. Zmierzajmy więc ku nadziei, zwłaszcza, że śpiewamy „Chrystus, Chrystus to nadzieja cała nasza”. Pytajmy o to, w jaki sposób być pielgrzymem, który wciąż podąża ku nadziei, choć Rok Jubileuszowy się kończy? Odpowiedzi na to pytanie szukamy w Ewangelii, którą usłyszeliśmy w uroczystość Świętej Rodziny. Z tej Rodziny jest Chrystus, cała nadzieja nasza, Maryja zaś doskonałym wzorem kobiety, która w Bogu położyła całą nadzieję a siebie uczyniła Jego służebnicą.
W odczytanym dziś tekście Ewangelii cała Święta Rodzina daje przykład życia rozumianego jako pielgrzymowanie do nowych miejsc, z nadzieją znalezienia tam bezpiecznego schronienia, przynajmniej na jakiś czas. Są pielgrzymami nadziei grupy, którą uformował sam Bóg, dając każdemu z nich inną rolę do wypełnienia. Ewangelia zwraca uwagę na rolę Józefa, Męża Maryi, któremu Bóg powierzył troskę o Jezusa, Syna Bożego. On jest na czele grupy pielgrzymów jako Głowa Świętej Rodziny. On otrzymuje od anioła wskazania odnośnie do tego, jak żyć w nadziei, gdy niebezpieczeństwo co chwilę zagraża. Jezus przyjmuje swoją rolę jako Dziecko wymagające opieki nie tylko ze względu na wiek, ale także na śmiertelne niebezpieczeństwo. Maryja w milczeniu, zdaje się na troskę Józefa, w nadziei, że Bóg czuwa nad wszystkim. Tę nadzieję pogłębia w sobie przez to, że zapamiętuje i rozważa wszystkie wydarzenia, które dzieją się na jej oczach od narodzin Jezusa.
Józef jest dla nas przykładem, jak żyć w stałym ukierunkowaniu na nadzieję, stając się coraz bardziej odpowiedzialnym za siebie i osoby mu powierzone. Odpowiedzialność Jego jest tym większa, że do niego przemawia Bóg przez anioła. Józef ufa Bogu, zawsze wypełniając to, co usłyszy od anioła odnośnie do tego, co winien czynić ze względu na życie i bezpieczeństwo Jezusa. Dlatego jako wierzący w Jezusa i mający życie od Boga, bierzmy wzór z Józefa i uczyńmy sprawą pierwszorzędną w naszym życiu pielęgnowanie w sobie życia w bliskości Jezusa.
Józef ufa, że Bóg zatroszczy się o nich, gdy zagrożeni na terenach rządzonych przez Heroda, udadzą się do obcego dla nich Egiptu. Organizuje wyprawę według wskazań od Boga, cały czas troszcząc się o bezpieczeństwo Jezusa i Maryi. Z nową nadzieją powraca do ojczyzny, gdy anioł mu oznajmi, umarł już Herod i czyhający na życie Jezusa. Ufa Bogu, jakby wszystko zależało od Boga, a równocześnie analizuje sytuację i roztropnie podejmuje decyzje, jakby od niego wszystko zależało, mając na uwadze przede wszystkim bezpieczeństwo rodziny.
Józef wpierw zamierzał osiąść w Judei, w której zatrzymał się w czasie spisu ludności. Po śmierci Heroda Wielkiego następcą został jego syn Archelaos, a Józef uznał Judeę za miejsce nie do końca bezpieczne. Dlatego poprowadził Rodzinę do Nazaretu w Galilei, gdzie wcześniej anioł zwiastował Maryi narodziny Syna Bożego. Naśladujmy Józefa w jego nadziei, którą pokładał w Bogu. Nie wyzbywając się nadziei, szukajmy też tego co lepsze, bardziej korzystne dla rodziny, unikając zagrożeń, nawet subtelnych”. Na zakończenie homilii ks. biskup Roman powiedział:
„Szukajmy też nadziei w miejscach, które Bóg wybrał dla nas, a którymi dziś na pewno są sprawdzone sanktuaria na terenie naszej diecezji i poza nią. Pomocą może być paszport pielgrzyma, który powinien być dostępny w każdej parafii, a przede wszystkim w sanktuariach. Paszport daje orientację w geografii łaski Bożej, wskazując miejsca, gdzie wielu doznało łaski czy cudu dla umocnienia, nawrócenia czy pocieszenia. Zamykamy Jubileuszowy Rok, lecz nie przestawajmy być pielgrzymami i świadkami nadziei”.
Rok Jubileuszowy podsumował ks. Piotr Hoffmann – dyrektor kurialnego wydziału duszpasterstwa ogólnego, który przypomniał o licznych pielgrzymkach do kościołów jubileuszowych w naszej diecezji oraz o inicjatywie „Paszport pielgrzyma”. Do tej pory specjalny certyfikat ukończenia pielgrzymiej drogi odebrało ponad 50 osób w wieku od 6 do 86 lat. Nowa edycja paszportu ma trafić do parafii wiosną 2026 roku. Ks. Piotr skierował podziękowania do wspólnoty Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Bielsko-Żywieckiej, na czele z rektorem ks. Jackiem Moskalem oraz ojcem duchownym ks. Sebastianem Fajferem, a także do alumnów i diakonów za wspólne przeżywanie liturgii i modlitwę w intencji Kościoła diecezjalnego. Wyraził wdzięczność wszystkim zgromadzonym za obecność i wspólną modlitwę, podkreślając, że liturgiczne zakończenie Roku Jubileuszowego 2025 stanowi ważne wydarzenie w dziejach diecezji bielsko- żywieckiej.
Zwieńczeniem liturgii było uroczyste odśpiewanie hymnu „Ciebie Boga wysławiamy” oraz pasterskie błogosławieństwo ks. biskupa Romana posyłające wiernych, by – mimo zakończenia Roku Jubileuszowego – nadal pozostawali pielgrzymami i świadkami nadziei w codziennym życiu.
Wśród uczestników celebracji były m. in. delegacje z poszczególnych parafii diecezji, przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń katolickich oraz parafianie katedry.
Liturgię uświetnił śpiew Chóru Katedralnego – Cantores Sancti Nicolai pod dyrygenturą Macieja Leśniaka- organisty bielskiej katedry.
teks i foto:ms
