Tradycyjnie już od wielu lat procesja Bożego Ciała rozpoczęła się Mszą świętą w bielskiej katedrze.
Uroczystej Eucharystii w dniu 19 czerwca br. przewodniczył ks. biskup Roman Pindel wraz księżmi proboszczami bielskich; Antonim Młoczkiem – katedry p w św. Mikołaja, Józefem Oleszko – Trójcy Przenajświętszej, Andrzejem Mojżeszko – Opatrzności Bożej
Przy ołtarzu modlili się również księża: Marek Studenski – wikariusz generalny naszej diecezji, Piotr Góra- sekretarz ks. biskupa Romana, Jacek Moskal- vice rektor Wyższego Seminarium Archidiecezji Krakowskiej wraz z ojcami duchownymi tej uczelni; Bogusławem Kastelikiem i Sebastianem Fajferem oraz Zbigniewem Kopcińskim CM.
Homilię wygłosił ks. biskup Roman , który zwracając się do licznie zgromadzonych wiernych powiedział m in.:
„Pełna nazwa dzisiejszego święta to Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, co ma podkreślać, że dziś czcimy całe Ciało i Życie Jezusa, który je wydał jako ofiarę za grzechy ludzi. Pełna nazwa święta podkreśla, że Ciało i Krew stanowią ofiarę czystą i świętą złożoną przez samego Jezusa jako Boga i Człowieka a zarazem Jedynego Kapłana jedynej ofiary, która wystarczyła dla zgładzenia grzechów całego świata. Tylko ona zamienia grzeszników, którzy zmierzali ku wiecznemu potępieniu, w dzieci Boże przeznaczone do dziedziczenia z Chrystusem. Eucharystia, w której uczestniczymy, jest pierwszą częścią uwielbienia i dziękczynienia Bogu w czasie uroczystości Bożego Ciała. Drugą część stanowi procesja z katedry do kościoła Opatrzności Bożej. Udział ten obejmuje pobożne przejście, które wyraża się w oddawaniu czci naszemu Panu, którego niosą w monstrancji kapłani w czasie całej drogi. Wyrazem tej czci jest piękna monstrancja, welon, przez który kapłan trzyma w swoich dłoniach monstrancję, ale także towarzyszący mężczyźni niosący baldachim, kobiety ze świecami oraz ministranci okadzający drogę przed kapłanem z monstrancją a także dzieci, które sypią kwiatki na drogę, którą przechodzi kapłan z monstrancją. W ten sposób niesiony jest nasz Pan, Zbawiciel, Syn Boży, który tak nas umiłował, że nie tylko złożył ofiarę dla zgładzenia naszych grzechów, ale także chciał pozostać z nami w postaci Eucharystii. W czasie procesji Bożego Ciała powracajmy też do czytanej dziś Ewangelii. W niej to Jezus zapewnia pod dostatkiem chleba i ryb tłumom, które Go słuchały, nie mając nic do jedzenia. To On karmi ogromny tłum mając jedynie pięć chlebów i dwie ryby. Po nasyceniu głodu słuchaczy pozostaje dwanaście koszy kawałków, których ludzie nie zjedli.
Tym wydarzeniem Jezus chce zapewnić wierzących w Niego, że nie zabraknie Eucharystii tym, którzy będą przy Nim trwali. Jak kiedyś gromadzących się ludzi błogosławił i karmił, tak i dziś troszczy się o lud Boży powołując kapłanów, by sprawowali Eucharystię i błogosławili wiernych.
Idąc w procesji, w której kapłan niesie Najświętszy Sakrament, powracajmy do słów św. Pawła z Pierwszego Listu do Koryntian.
Dziękujmy Jezusowi za to, że zadbał o to, by ofiara, którą złożył na krzyżu ze swojego życia, nie pozostała tylko wydarzeniem z przeszłości. On to nakazał Apostołom, a oni kolejnym kapłanom, by ci do końca świata powtarzali słowa Jezusa z Ostatniej Wieczerzy nad chlebem i winem. By czynili to dla upamiętnienia tej ofiary i dla uobecnienia wśród tych, którzy gromadzić się będą w imię Jezusa. Tak dziać się będzie dotąd, aż przyjdzie po raz drugi dla ostatecznego zwycięstwa nad tym co złe w tym świecie i dla zaprowadzenia wiecznego panowania.
Kroczymy w zwycięskim pochodzie z Panem całej ziemi i Zwycięzcą nad złem i Szatanem. Wielbijmy naszego Pana i dziękujemy Mu za Jego ostateczne zwycięstwo i za dar Eucharystii, która jest namacalnym dowodem Jego miłości i bliskości z nami”.
Po zakończeniu uroczystej Eucharystii, wyruszyła procesja do czterech ołtarzy z Najświętszym Sakramentem pod przewodnictwem ks. biskupa Romana do kościoła bialskiego Opatrzności Bożej. Procesja szła bielskimi ulicami: Cieszyńską – Kopernika – Sobieskiego – Waryńskiego – Orkana – Wzgórze – pl. Smolki – Stojałowskiego. Zakończenie uroczystości nastąpiło na placu przed kościołem p w. Opatrzności Bożej w Białej. W procesji udział wzięli m. in. duchowni, siostry zakonne, przedstawiciele różnych wspólnot kościelnych i organizacji, dzieci w strojach z pierwszej Komunii świętej oraz liczne parafialne poczty sztandarowe. Obsługę liturgiczną podczas Mszy świętej i procesji prowadzili klerycy i diakoni krakowskiego Wyższego Seminarium Duchownego.
Oprawę muzyczną jak co roku zapewniła Bielska Orkiestra Dęta – formacja wojskowa pod kierownictwem Jarosława Grzybowskiego, śpiew Chóru bielskiej katedry pod dyrygenturą Maćka Leśniaka oraz Schola z parafii Opatrzności Bożej.
Pomysłodawczynią tej uroczystości była św. Julianna z Cornillion, przełożona sióstr augustianek w klasztorze w Mont Cornillion w Belgii. W 1245 roku św. Julianna doznała objawień, w których Chrystus wyznał, że chce, aby ustanowiono dzień, w którym wszyscy wierni będą rozważać i kontemplować Jego obecność ukrytą pod postacią chleba i wina.
W 1264 r. papież Urban IV bullą „Transiturus de hoc Mundo” ustanowił święto Bożego Ciała. Jednak pierwsze obchody tego święta miały miejsce dopiero w 1317 r. dzięki papieżowi Janowi XXII. W Polsce po raz pierwszy święto Bożego Ciała odbyło się z inicjatywy biskupa krakowskiego Nankera w 1320 r., a na początku XV wieku uroczystość ta w większości polskich diecezji była uznawana za jedno z głównych świąt roku kościelnego. Co ciekawe, jedne z pierwszych procesji odbyły się na terenach dzisiejszej Polski: w Płocku i we Wrocławiu już w XIV wieku. Natomiast tradycja procesji eucharystycznych do czterech ołtarzy symbolizujących cztery Ewangelie pojawiła się później i pierwsze wzmianki pochodzą z XVI wieku z niemieckiej Kolonii.
Tekst i foto: Marian Szpak
Photo1
