W dniu 15 czerwca br. w bielskim kościele Najświętszego Serca Najświętszego Serca Pana Jezusa odbyła się Msza święta w intencji diecezjalnego dnia Wspólnoty Ruchu Światło-Życie i Kościoła Domowego, której przewodniczył ks. biskup Roman Pindel.
Wraz ks. biskupem Romanem przy ołtarzu modlili się księża diecezjalni wspólnot na czele z ks. Ryszardem Piętką i Łukaszem Tlałką wraz ks. Piotrem Hoffmanem – dyrektorem duszpasterstwa ogólnego diecezji bielsko – żywieckiej. Zwracając się do wiernych ks. biskup Roman nawiązał do przypadającym w tym dniu uroczystości Trójcy Świętej powiedział m.in.:„Obchodzona uroczystość Trójcy Przenajświętszej pomaga nam lepiej rozumieć, o co chodzi Jezusowi, kiedy mówi o domu, w którym są liczne mieszkania przygotowane przez Jezusa, ale przede wszystkim czeka tam najlepszy Ojciec. To jest nasze przeznaczenie po tym życiu, które trwa jakiś czas w tym świecie. Przeznaczeni jesteśmy do miejsca, które jest dla nas przygotowane, abyśmy byli na zawsze w relacji miłości do Ojca, do Syna i do Ducha Świętego. Tej relacji miłości nic nie zagraża ani śmierć, ani grzech, ani niewierność, ani skrzywdzenie, ani napaść złego. Taki dom uczynił dla nas Ojciec, przemienił na zamieszkanie ludzi ich Odkupiciel, Jezus Chrystus, a napełnił miłością wciąż się przelewającą Duch Święty. Póki co żyjemy w tym świecie doświadczamy zapowiedzi domu, w którym zamieszkuje Trójca Przenajświętsza. Nasi zaś rodzice zostali powołani do małżeństwa, które jest ziemskim odbiciem miłości, jaką ma Jezus do swojego Kościoła. Rodzice powołują nas dla ziemskiego życia jak Jezus rodzi ludzi dożycia w Kościele przez chrzest, który jest zapowiedzią narodzin człowieka dla nieba i objęcia przez niego miejsca w Domu Ojca. Na każdym etapie naszego życia możemy doświadczać miłości Boga, czy to przez znaki dawane przez Niego, naszych rodziców czy chrześcijan świadczących o tym, co to jest miłość Boga, bliźniego czy miłosierdzie wobec słabych, bezradnych i zniewolonych. Dorastając możemy nieraz spotkać wydarzenia, ludzi, doświadczenia, które nas mogą pobudzić do wyznania wiary, najwyraźniej przez głoszenie kerygmatu, a który wzywa do oddania życia Jezusowi, Panu i Zbawicielowi. Możemy też doświadczyć miłości, która wzbudzi w nas radość z oddania się w miłości na służbę Bogu i ludziom. Możemy doświadczyć łaski, by zdecydowanie pójść za Jezusem, by Go naśladować, a nawet nieść krzyż czy pragnąć życia świętego. Kto nosi w sobie takie pragnienie, staje się zdolny do tego, by podejmować swój krzyż, ale też trud pracy nad sobą czy siłę do pokonywania swoich słabości oraz otwartość i chęć do współpracy z łaską Bożą. O właściwym sposobie naśladowania Jezusa ukrzyżowanego, który powstał z martwych, tak pisze Apostoł Paweł: „chlubimy się także z ucisków, wiedząc, że ucisk wyrabia wytrwałość, a wytrwałość wypróbowaną cnotę, wypróbowana cnota zaś nadzieję”. Tylko nadzieja i doświadczana miłość Boga podtrzymuje nas w drodze do naszego celu i przeznaczenia, nawet przez największe trudności i przeciwności, byle na zawsze być z Panem, Ojcem, Synem i Duchem Świętym”.
W centrum liturgii znalazła się świeca oazy wielkiej, zapalona w Krościenku nad Dunajcem w dniu Zesłania Ducha Świętego – symbol obecności Zmartwychwstałego Chrystusa i znaku jedności wszystkich wspólnot oazowych. Od jej płomienia zapalono świece poszczególnych oaz średnich, które będą płonąć podczas letnich rekolekcji jako znak światłości Chrystusa i działania Ducha Świętego. Ks. Roman pobłogosławił świece i modlił się, by uczestnicy rekolekcji, „oświeceni światłem Ducha Świętego, poznawali to, co miłe Bogu i mogli oglądać blask Jego chwały”. Przedstawiciele oaz kolejno podchodzili do ołtarza, by z rąk ks. biskupa Romana odebrać świece dla swoich wspólnot. Jak poinformował moderator diecezjalny Oazy Światło-Życie, ks. Ryszard Piętka, w tym roku diecezja bielsko- żywiecka organizuje 17 rekolekcji wakacyjnych: 10 oaz młodzieżowych (w Koszarawie, Ciścu, Żabnicy, Zagórniku, Juszczynie, Gdańsku i Jarosławiu) oraz 7 oaz rodzin i dorosłych (w Kniewie, Krzydlinie Małej, Krakowie, Koszalinie, Jarosławiu i Bystrej).
W specjalnej modlitwie ks. biskup Roman udzielił błogosławieństwa poszczególnym grupom: animatorom dziecięcym, młodzieżowym oraz rodzinom, które będą prowadzić rekolekcje i spotkania formacyjne. Złożył także życzenia owocnej i radosnej służby oraz doświadczenia działania Ducha Świętego. Szczególnym momentem było przyjęcie do wspólnoty Domowego Kościoła nowych małżeństw, które po etapie pilotażu zadeklarowały chęć dalszej formacji w duchu Ruchu Światło-Życie. Ks. biskup Roman wyraził wdzięczność za ich decyzję oraz podkreślił rolę rodziny jako „Kościoła domowego”, który jest świadectwem wiary w świecie.
Na zakończenie udzielił wszystkim zgromadzonym błogosławieństwa na czas rekolekcji, odpoczynku i dawania świadectwa chrześcijańskiej wiary. Po Mszy świętej uczestnicy udali się na parafialny piknik zorganizowany wokół kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa. Ruch Światło-Życie jest jednym z ruchów odnowy Kościoła według nauczania Soboru Watykańskiego II. Gromadzi ludzi różnego wieku i powołania: młodzież, dzieci, dorosłych, jak również kapłanów, zakonników, zakonnice, członków instytutów świeckich oraz rodziny w gałęzi rodzinnej, jaką jest Domowy Kościół. Poprzez odpowiednią dla każdej z tych grup formację Ruch Światło-Życie wychowuje dojrzałych chrześcijan i służy odnowie Kościoła przez przekształcanie parafii we wspólnoty wspólnot. Znakiem Ruchu Światło-Życie jest symbol i słowa ΦΩΣ ΖΩΗ (czyt. fos- zoe) – greckie słowa „światło” i„życie”, krzyżujące się na literze „omega”, która tutaj jest symbolem Ducha Świętego (jako Tego, który jest wszystkim) i ułożone w kształt krzyża. Popularna nazwa tego symbolu to foska.
Początki historii Ruchu sięgają pierwszej oazy, która odbyła się w roku 1954. Ruch Światło-Życie rozwinął się z oaz – rekolekcji zamkniętych prowadzonych metodą przeżyciową. Przed rokiem 1976 Ruch był znany pod nazwą „Ruch oazowy”, „Ruch Żywego Kościoła”. Twórcą oazy, założycielem Ruchu i pierwszym moderatorem krajowym był ks. Franciszek Blachnicki (24 III 1921 – 27 II 1987r.).
