Kard. Stanisław Dziwisz przewodniczył Mszy św. w kościele Santa Maria in Traspontina w Rzymie, gdzie otwarto obchody 45-lecia Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II. W czasie homilii dziękował przede wszystkim za licznych ofiarodawców, dzięki których hojności można było zrealizować wiele inicjatyw na rzecz pogłębienia relacji narodu polskiego i Stolicy Apostolskiej czy włączyć się w dzieło pomocy dla młodzieży z Europy Środkowo-Wschodniej.
W czasie homilii, wskazując na prawdę o Bożej miłości wobec człowieka, o której pisał św. Paweł w odczytanym w Liturgii fragmencie Listu do Efezjan, kard. Stanisław Dziwisz zaznaczył, że historia Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II pokazuje, że w minionych dziesięcioleciach nie zabrakło ludzi, którzy nie zlekceważyli prawdy o Bożym Miłosierdziu. – Wręcz przeciwnie – odkryli ją w osobistej historii życia i wielkodusznie odpowiedzieli na ów dar własną hojnością – mówił metropolita krakowski senior, wspominając licznych ofiarodawców, reprezentujących szczególnie środowiska polonijne z całego świata, dzięki którym było możliwe podjęcie zadań wyznaczonych przez samego Ojca świętego jesienią 1981 roku. Kardynał zauważył, że duchowe i materialne wsparcie pozwoliło zrealizować wiele inicjatyw na rzecz pogłębienia relacji narodu polskiego i Stolicy Apostolskiej. Dodał, że ta więź realizuje się w sposób istotny poprzez obecność Polaków w Rzymie. O zapewnienie im wszechstronnej opieki na czas pielgrzymowania troszczą się Kościół i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika, Dom Polski Jana Pawła II przy Via Cassia, gdzie swoją siedzibę ma Ośrodek Dokumentacji i Studium Pontyfikatu Jana Pawła II. – To znak, że Fundacja włączyła się w tak potrzebny dialog, jaki Kościół pragnie podejmować ze światem kultury i nauki, a czyni to przede wszystkim za sprawą żywej pamięci o dziedzictwie Karola Wojtyły – mówił kard. Stanisław Dziwisz. Przypomniał też o dziele pomocy dla młodzieży z Europy Środkowo-Wschodniej i innych zakątków świata, która dzięki programowi stypendialnemu ma szansę podejmować studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Wskazując na obecnych studentów z fundacyjnego domu w Lublinie, nazwał ich „reprezentacją setek ludzi zaproszonych na przestrzeni minionych lat do rozwijania talentów w duchu nauczania i świadectwa życia świętego Jana Pawła II”. Wieloletni osobisty sekretarz Papieża Polaka przywołał okolicznościowe przemówienie Ojca Świętego do członków Fundacji wygłoszone 23 października 2001 roku z okazji dwudziestolecia organizacji: „Jakże cenne jest to dzieło! Kto inwestuje w człowieka, w jego wszechstronny rozwój, nigdy nie traci. Owoce takiej inwestycji są wiecznotrwałe. Jeśli (…) Fundacja może powiedzieć exegi monumentum, to właśnie myśląc o tym duchowym pomniku, jaki nieustannie, choć bez rozgłosu, jest wykuwany w sercach i umysłach osób, środowisk i całych społeczeństw. Nie ma wspanialszego i trwalszego pomnika dla naszych czasów jak ten wznoszony ze spiżu nauki i kultury”. Nawiązując do dzisiejszej ewangelicznej przypowieści o zachłannym gospodarzu, kard. Dziwisz zauważył, że niezliczona rzesza dobroczyńców Fundacji, inaczej niż bohater wspomnianego fragmentu Ewangelii św. Łukasza, postanowiła gromadzić skarby przed Bogiem. W tym kontekście podziękował za członków Kół i Stowarzyszeń Przyjaciół Fundacji w Arabii Saudyjskiej, Australii, Austrii, Belgii, Danii, Francji, Indonezji, Irlandii, Kanadzie, Meksyku, Niemczech, Polsce, Stanach Zjednoczonych, Szwecji i Wielkiej Brytanii. Dziękczynną modlitwą objął wszystkich, którzy przez ostatnie 45 lat pracowali na rzecz Fundacji w jej Radzie Administracyjnej, Sekretariacie i pozostałych instytucjach. Wskazał na zmarłych: kard. Władysława Rubina, abp. Szczepana Wesołego, abp. Józefa Kowalczyka, a ponadto na Ewę i Macieja Bednarkiewiczów. – Emerytowanym i byłym pracownikom upraszamy u Wszechmogącego Boga potrzebne łaski. Kontynuatorom ich wysiłku życzymy Bożej pomocy i ludzkiej życzliwości – mówił kardynał. Na koniec modlił się o Boże błogosławieństwo oraz łaskę dobrego zdrowia dla papieża Leona XIV przez wstawiennictwo św. Jana Pawła II. – Naszemu Patronowi powierzmy również siebie, naszych bliskich i przyjaciół, byśmy sprostali temu dziedzictwu, które stanowi Fundacja nosząca jego imię. Imię niosące niezmiennie nadzieję i siłę – zakończył kard. Stanisław Dziwisz.
fot. Vatican News Polska
Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej
