W 450 rocznicę urodzin św. Jana Sarkandra odbyła się 7 czerwca br. uroczysta Msza św. na wzgórzu Kaplicówka w Skoczowie, obok kaplicy poświęconej męczennikowi, patronowi naszej diecezji.
Na tę uroczystość zgromadziła się rzesza pielgrzymów z diecezji bielsko-żywieckiej, a wśród nich liczni kapłani, neoprezbiterzy, nowi szafarze, siostry zakonne oraz wierni – przedstawiciele różnych parafii. Pielgrzymowanie rozpoczęło się od kościoła św. Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie, skąd wyruszono na Kaplicówkę niosąc relikwie św. Jana Sarkandra w oprawie muzycznej Orkiestry Dętej „Glorieto” z Jaworza. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks. bp Piotr Greger.
W homilii nawiązał do dzisiejszej Ewangelii o św. Mateuszu opisującej jego drogę powołania. „Swoje powołanie – wyjaśniał kaznodzieja – miał także św. Jan Sarkander. Było to wezwanie do posługi kapłańskiej, którą wypełniał wiernie, do końca, kładąc na niej pieczęć męczeństwa. Urodzony przed czterystu pięćdziesięciu laty Jan był gotowy umrzeć za prawdę. Przyjął śmierć w obronie wiary chrześcijańskiej. Męczeństwo jest próbą wiary oraz gotowości do naśladowania Jezusa w tajemnicy krzyża. Męczennicy mają świadomość, że w tej walce rozgrywającej się na płaszczyźnie ludzkiego serca, nie są pozbawieni sami sobie. Zaufali słowu Jezusa i przyjęli Jego zapewnienie, że będzie z nami aż do skończenia świata. Męczennicy są przekonani, że Duch Święty w godzinie próby poddaje im to, co mają odpowiadać swoim prześladowcom. Jest rzeczą oczywistą, że opowiedzenie się po stronie prawdy, przyznanie się do Chrystusa za cenę ofiary swojego życia, nie należy do łatwych decyzji. Męczeństwo św. Jana Sarkandra było naznaczone doświadczeniem tortur i ogromem cierpienia”.
Nawiązując do obecnych neoprezbiterów hierarcha podkreślił: „ Swoją drogę powołania mają także neoprezbiterzy naszej diecezji. Sześciu naszych braci kapłanów stanowi kolejne pokolenie pasterzy Kościoła. Wasza posługa, aby gorliwa i wierna łasce powołania, wpisuje się w historię kapłanów pochodzących oraz posługujących Bogu i ludziom zamieszkałym na tej ziemi. Musicie nieustannie pamiętać, aby nie poddać się pokusie przekształcenia kapłaństwa w kategorię wykonywanego zawodu gdzie tylko przez określony czas wypełnisz należące do ciebie zadania i obowiązki. Wierni mają prawo dostrzec, że kapłan nie wykonuje tylko swojej pracy w wyznaczonych godzinach, a poza nimi jest wolny i żyje tylko dla siebie. Kapłaństwo ma charakter sakralny. Nie zostaliście przyjęci do żadnej firmy czy zakładu pracy, ale przyjęliście święcenia prezbiteratu, zostajecie posłani do nauczania oraz uświęcania ludu Bożego. Na wszystkich kapłanach spoczywa zadania głoszenia w świecie Bożej obecności. Kapłaństwo jest powołaniem otrzymanym od Boga i tak je należy przeżywać. Waszego stylu kapłańskiego życia nie wolno w żadem sposób zaniedbać czy sprofanować. Kapłan musi być nieustannie zakochanym w Chrystusie, a wierni mają prawo oczekiwać i mieć pewność, że ich duszpasterz realizuje swoje powołanie na serio i poważnie.”
Ks. biskup Piotr wspomniał też o uczestniczących w Mszy św. szafarzach Komunii św. podkreślając: „Swoje powołanie otrzymali także nowi nadzwyczajni szafarze Komunii św. Dziewięciu nowych braci poszerzy dotychczasowe grono szafarzy nadzwyczajnych, a będzie ich 272 w 100 parafiach. To ogromnie ważna posługa przede wszystkim dla miłosierdzia – co polskim biskupom przypomniał papież Franciszek w czasie wizyty Ad limina Apostolorum. Nie pomniejszając wagi comiesięcznej posługi sakramentalnej kapłana, nadzwyczajny szafarz powinien pełnić posługę wobec chorych – jeśli jest taka ich wola – w domach, zanosząc Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie.”
Kapłan dodał również aby: „Pozwolić ludziom chorym i osłabionym wiekiem doświadczyć przemieniającego spotkania z Jezusem, które było udziałem między innymi – wspomnianego w dzisiejszej Ewangelii – apostoła Mateusza.”
Duchowny podkreślił również, że – „Swoje powołanie mają także ludzie, którzy swoją drogę do świętości odczytali i realizują we wspólnocie małżeńskiej. Drodzy ojcowie i Drogie matki, wasze domy stanowią przestrzeń pierwszych seminariów duchownych. Troska o wychowanie religijne swoich dzieci, nauka podstawowych prawd wiary i praktyka modlitwy – to jest klimat sprzyjający odkrywaniu przez Wasze dzieci łaski powołania, nie tylko do kapłaństwa, życia zakonnego, posługi misyjnej czy indywidualnej formy życia konsekrowanego. To jest także atmosfera potrzebna w procesie dojrzewania do powołania małżeńskiego, przeżywanego w duchu wzajemnej odpowiedzialności: małżonków za siebie, a następnie rodziców za swoje dzieci.”
Kończąc homilię ks. biskup podkreślił: – „Pragnę dzisiaj gorąco podziękować tym, którzy każdego dnia modlą się za nas, kapłanów. Szczególne podziękowania przesyłam dla osób zjednoczonych w modlitwie w ramach Margaretek i Złotych Róż.
Drodzy Bracia i Siostry, członkowie Margaretek i Złotych Róż: bardzo Wam dziękuję w imieniu swoim i tych wszystkich kapłanów, którzy są objęci Waszą regularną modlitwą. To jest dla nas bezcenna wartość, to jest fundament – także poprzez osobistą modlitwę – naszego posługiwania.
Nasza modlitwa o nowe powołania jest wyrazem troski o nasze zbawienie, nam n ie może być obojętnym, czy będziemy mieli pasterzy czy też nie. Niech nas w nieustannej modlitwie wspiera wstawiennictwo św. Jana Sarkandra i wszystkich patronów mających jakikolwiek związek z naszą diecezją. Amen.”
Uroczystość przebiegała w oprawie muzycznej orkiestry z Jaworza i chóru parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie. Podkreślała, że wśród nas bywają też święci, jak św. Jan Sarkander, który urodził się i mieszkał w Skoczowie obok obecnego Muzeum Jego imienia. Mamy kogo naśladować i prosić o wstawiennictwo.
Pod koniec wydarzenia organizatorzy przewidzieli indywidualne spotkania i rozmowy pielgrzymowiczów przy obiedzie i słodyczach.
Tekst i fotografie: Urszula i Andrzej Omylińscy
