W dniu 31 maja br. w bestwińskiej parafii Wniebowstąpienia Najświętszej Maryi Panny obchodzono 25- lecie otrzymania sakry biskupiej pochodzącego z tej parafii ks. biskupa Józefa Wróbla z zakonu Zgromadzenia Księży Sercanów
Uroczystej Eucharystii przewodniczył Jubilat z ks. biskupem Piotrem Gregerem, prowincjałem Polskiej Prowincji Księży Sercanów, ks. Sławomirem Knopikiem wraz księżmi z dekanatu wilamowickiego na czele z ks. proboszczem parafii Cezarym Dulką.
Homilię wygłosił ks. prowincjał Sławomir Knopik, który zwracając się do wiernych
nawiązał do słów „Dar i tajemnica”, przypominając tytuł książki św. Jana Pawła II, który – jak zaznaczył – najpełniej oddaje zarówno tajemnicę Trójcy Świętej, jak i sens kapłańskiego oraz biskupiego powołania. Ks. Sławomir ukazał drogę życiową jubilata jako historię stopniowego odkrywania Bożego planu – od rodzinnej Bestwiny, przez Stadniki, Rzym i Lublin, aż po Helsinki. Każde powołanie kapłańskie w swej najgłębszej warstwie jest wielką tajemnicą. Jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka. Przypomniał, że przyszły biskup początkowo związał swoją przyszłość z naukami technicznymi i studiami świeckimi, jednak w 1973 roku odpowiedział na wezwanie do zgromadzenia księży sercanów. Po święceniach prezbiteriatu w 1980 roku został skierowany na studia specjalistyczne do Rzymu, gdzie zdobył doktorat z teologii moralnej. Ks. Sławomir wskazał na działalność naukową ks. biskupa Józefa Wróbla na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, jego zaangażowanie w problematykę bioetyki oraz późniejszą nominację biskupią, ogłoszoną przez św. Jana Pawła II 30 listopada 2000 roku. Szczególne miejsce w homilii zajęło wspomnienie siedmioletniej posługi w Finlandii. Ks. biskup Józef był dla tamtejszego Kościoła pasterzem, który umacniał wiarę i tożsamość katolicką w środowisku bardzo zróżnicowanym i często rozproszonym. Wyjaśnił, że w czasie jego posługi liczba katolików w diecezji helsińskiej wzrosła z około siedmiu do ponad jedenastu tysięcy wiernych, a Kościół katolicki został w pełni uznany przez państwo fińskie.
Ks. Sławomir odczytał przesłanie i błogosławieństwo papieża Leona XIV skierowane do jubilata. Ojciec Święty podziękował ks. biskupowi Józefowi Wróblowi za „gorliwą posługę na rzecz duchowego rozwoju wiernych diecezji Helsinek i Lublina”, a także za jego służbę na rzecz Konferencji Episkopatu Polski, zwłaszcza w dziedzinie bioetyki.
Józef Wróbel urodził się w 1952 roku w Bestwinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej w rodzinnej miejscowości kontynuował naukę w liceum w Żywcu, a następnie podjął studia techniczne. Jak przypomniano w jubileuszowej homilii, początkowo jego życiowe plany związane były z motoryzacją i naukami ścisłymi. Przełom nastąpił w grudniu 1973 roku, kiedy odpowiedział na powołanie do Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Formację zakonną i filozoficzno-teologiczną odbył w Wyższym Seminarium Misyjnym Księży Sercanów w Stadnikach. Święcenia kapłańskie przyjął 12 czerwca 1980 roku. Wkrótce po nich został skierowany na specjalistyczne studia do Rzymu, gdzie na Akademii Alfonsianum uzyskał doktorat z teologii moralnej. Uzupełniał także swoją formację naukową we Fryburgu w Szwajcarii oraz podczas praktyki specjalistycznej na uniwersytecie w Leuven w Belgii. Po powrocie do Polski zaangażował się w działalność dydaktyczną i naukową. Najpierw pracował w seminarium księży sercanów, a następnie związał się z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Szczególnym obszarem jego zainteresowań stała się teologia moralna oraz bioetyka. Z czasem bp Wróbel stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych polskich specjalistów w tej dziedzinie, uczestnicząc w pracach licznych gremiów eksperckich i komisji Konferencji Episkopatu Polski. Przełomowym momentem w jego życiu była nominacja biskupia ogłoszona przez św. Jana Pawła II 30 listopada 2000 roku. Ks. prof. Józef Wróbel SCJ został mianowany ordynariuszem diecezji Helsinki w Finlandii. Sakrę biskupią przyjął 27 stycznia 2001 roku w luterańskim kościele św. Jana w Helsinkach. Posługa w Finlandii okazała się jednym z najważniejszych etapów jego biskupiego życia. Diecezja helsińska była wówczas niewielką wspólnotą liczącą około siedmiu tysięcy katolików, rozproszonych na rozległym terytorium kraju i reprezentujących kilkadziesiąt narodowości. Bp Wróbel prowadził duszpasterstwo w środowisku diaspory i ekumenizmu, umacniając katolicką tożsamość wiernych poprzez wizytacje parafii, katechezę oraz działalność formacyjną. W czasie jego posługi nastąpił rozwój struktur Kościoła katolickiego w Finlandii. Liczba wiernych wzrosła do ponad jedenastu tysięcy, a Kościół katolicki uzyskał pełne uznanie państwowe. Za kadencji bp. Wróbla w Helsinkach wprowadzono również publiczną procesję Bożego Ciała, która stała się widocznym świadectwem obecności katolików w przestrzeni publicznej kraju o dominującej tradycji luterańskiej. Posługa w Finlandii okazała się jednym z najważniejszych etapów jego biskupiego życia. Diecezja helsińska była wówczas niewielką wspólnotą liczącą około siedmiu tysięcy katolików, rozproszonych na rozległym terytorium kraju i reprezentujących kilkadziesiąt narodowości. Ks. biskup Józef Wróbel prowadził duszpasterstwo w środowisku diaspory i ekumenizmu, umacniając katolicką tożsamość wiernych poprzez wizytacje parafii, katechezę oraz działalność formacyjną. W czasie jego posługi nastąpił rozwój struktur Kościoła katolickiego w Finlandii. Liczba wiernych wzrosła do ponad jedenastu tysięcy, a Kościół katolicki uzyskał pełne uznanie państwowe. Za kadencji ks. biskupa Józefa Wróbla w Helsinkach wprowadzono również publiczną procesję Bożego Ciała, która stała się widocznym świadectwem obecności katolików w przestrzeni publicznej kraju o dominującej tradycji luterańskiej.
Na zakończenie Eucharystii ks. biskup Józef Wróbel dziękował przede wszystkim Bogu za wszystkie otrzymane łaski oraz ludziom, którzy towarzyszyli mu na kolejnych etapach życia i posługi. Z wdzięcznością wspominał rodziców, duszpasterzy rodzinnej parafii, nauczycieli, wychowawców oraz współbraci ze zgromadzenia księży sercanów. Z całą powagą, głębią serca i radością pragnę podziękować tutaj, w tej naszej świątyni, Bogu w Trójcy Jedynemu za wszystkie dary jego dobroci i miłosierdzia. Ks. biskup Józef dziękował również wspólnocie rodzinnej parafii za modlitwę i świadectwo wiary. Nie krył wzruszenia przygotowaną wystawą poświęconą jego życiu i działalności. – Ja się tam nie rozpoznaję w wielu wymiarach – żartował, podkreślając jednak, że wydarzenie stało się dla niego doświadczeniem życzliwości, wspólnoty i pamięci o korzeniach. Wystawa ukazująca historię życia i posługi ks. biskupa Józefa Wróbla SCJ, w rodzinnej Bestwinie, ukazuje drogę kapłana i naukowca, którego powołanie dojrzewało stopniowo od beskidzkiej miejscowości, przez zgromadzenie księży sercanów, studia specjalistyczne w Europie, aż po odpowiedzialną posługę biskupią w Finlandii i Polsce.
Foto: Robert Karp, tekst:ms
