Podobnie jak w ubiegłym roku, w czasie Wielkiego Postu w sześciu największych miastach naszej diecezji bielsko- żywieckiej rozpoczęły się wydarzenia pod nazwą „Duchowa rEwolucja”. To jednodniowe rekolekcje wielkopostne dla uczniów szkół ponadpodstawowych. W zeszłym roku wzięło w nich udział około 5 tys. młodych ludzi. „Duchowe rEwolucje” to czas spotkań, które wypełniają m. in. konferencje, modlitwa uwielbienia, świadectwa. Jest też okazja do przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. Ewangelizacyjne przedsięwzięcia w tym roku zaplanowano w Bielsku- Białej, Cieszynie, Czechowicach-Dziedzicach, Kętach, Oświęcimiu i Żywcu. „Duchowa rEwolucja” to szansa na dotarcie do młodych, którzy biorą udział w tych rekolekcjach dzięki temu, że organizowane są one podczas ich zajęć szkolnych. Gdyby nie „Duchowe rEwolucje” to, młodzież nie wzięliby udziału w żadnej formie wielkopostnego przygotowania do świąt wielkanocnych. Jest to więc dzieło ewangelizacyjne, które przygotowywane jest bardzo starannie. Zaproszeni księża, prelegenci, osoby dające świadectwo oraz zespoły muzyczne będą próbowały pomóc młodzieży na nowo odkryć piękno wiary w Boga. W tym roku „Duchowe rEwolucje” odbędą się w: Kętach – 12 marca – kościół NSPJ, Andrychowie – 16–18 marca – kościół św. Macieja, Czechowicach-Dziedzicach – 19 marca – kościół św. Andrzeja Boboli (jezuici), Cieszynie – 25–26 marca – kościół św. Marii Magdaleny, Bielsku-Białej – 26 i 27 marca – kościół św. Maksymiliana (Aleksandrowice) i Żywcu. Młodzież wysłucha specjalnych nauczań, adorować będzie Najświętszy Sakrament, będzie mogła przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania, a także zdecydować o oddaniu swego życia Jezusowi. Podczas niektórych zaplanowanych spotkań uczestnicy rekolekcji otrzymają namaszczenie pachnącym olejem, który ma im przypominać o Duchu Świętym, posyłającym ich do świadczenia o Bogu.
W kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kętach odbyło się 12 marca 2026 br. pierwsze w tym roku spotkanie młodych w ramach inicjatywy „Duchowa rEwolucja”. Wydarzenie, przygotowane przez dekanalnego duszpasterza młodzieży ks. Kamila Bywalca oraz ks. Piotra Iwanka, zgromadziło młodych ludzi pragnących wspólnie przeżyć czas modlitwy, świadectwa i spotkania z Bogiem. Uczestników powitał dziekan kęcki i proboszcz parafii ks. Jerzy Musiałek. Ks proboszcz zachęcił młodzież do otwartości na to, co Bóg może uczynić w sercu każdego z uczestników podczas spotkania. Pierwszym punktem programu było wspólne słuchanie słowa Bożego oraz krótka homilia ks. Kamila Bywalca. Istotnym elementem były spotkania z misjonarką oraz z siostrą zakonną i możliwość zadania im pytań. Misjonarka Ania Olma w rozmowie z młodymi opowiadała o swoim doświadczeniu posługi na misjach, dzieląc się zarówno radościami, jak i wyzwaniami związanymi z pracą wśród ludzi żyjących w zupełnie innych warunkach kulturowych i społecznych. Podkreśliła, że misyjne powołanie nie kończy się wraz z powrotem do kraju. Wytłumaczyła, że doświadczenia zdobyte na placówkach misyjnych uczą wrażliwości na drugiego człowieka oraz pomagają inaczej spojrzeć na codzienność. Misjonarka Ania Olma zwróciła uwagę, że każdy może być misjonarzem w swoim środowisku – wśród znajomych, na uczelni czy w miejscu pracy – poprzez świadectwo życia, życzliwość i gotowość do pomocy drugiemu człowiekowi. Natomiast siostra Joanna Ciemięga ze Zgromadzenia Sióstr Albertynek opowiedziała z kolei o swojej drodze wiary, rozeznawaniu powołania oraz codzienności życia zakonnego. Historia jej powołania była procesem dojrzewającym przez kilka lat. Do zgromadzenia wstąpiła jako osoba dorosła, mając 27 lat. Zanim podjęła tę decyzję, przez dwa lata poznawała wspólnotę sióstr, odwiedzała klasztor i stopniowo rozeznawała swoje pragnienia. Siostra Joanna opowiedziała także o codziennym życiu w klasztorze. Jak przyznała, nie jest ono wolne od trudności i kryzysów. Wspólnota, w której mieszka, liczy ponad 50 sióstr, co samo w sobie bywa wyzwaniem. Mimo to nie ma wątpliwości co do swojej drogi. Jestem trzynasty rok w zgromadzeniu i jedno się nie zmieniło: mam poczucie, że jestem na swoim miejscu i że jestem szczęśliwa jako albertynka. Spotkanie zakończyło się adoracją Najświętszego Sakramentu, która dla wielu uczestników stała się szczególnym momentem osobistego spotkania z Bogiem.
foto: Robert Karp, tekst:ms
6
