W dniu 3 października br. ks. biskup Roman Pindel w żywieckiej konkatedrze pw. Narodzenia NMP sprawował uroczystą Eucharystię z okazji II Hubertusa Powiatu Żywieckiego. Wraz ks. biskupem Romanem przy ołtarzu modlili się księża: Grzegorz Gruszecki- proboszcz konkatedry, ks. Piotr Góra- sekretarz ks. biskupa Romana oraz Adam Ciapka- kapelan myśliwych Beskidzkiego Okręgu Łowieckiego.
Przed rozpoczęciem Eucharystii proboszcz konkatedry ks. Grzegorz Gruszecki, poinformował, że Msza św. jest sprawowana za całą społeczność myśliwych Beskidzkiego Okręgu Łowieckiego jednocześnie powitał koncelebransów Mszy św., władze samorządowe Żywca, parlamentarzystów, oraz myśliwych z pocztami sztandarowymi oraz pomysłodawców- Jakuba Chowańca, i Michała Chowańca.
W wygłoszonej homilię ks. biskup Roman, nawiązał do czytania Księgi Hioba( Hi 42,1-3.5-6.12-17) oraz czytanej Ewangelii ( Łk 10.17-24 i powiedział:
„ Pragniemy też wsłuchać się w wezwanie Boga do nas, a zawarte w czytanych dziś tekstach biblijnych. Chodzi o słowa Hioba, który według realiów tej Księgi mógł żyć 4000 lat temu oraz o tekst Ewangelii ukazujący ważne wydarzenia z ok. 30 r. po Chrystusie, gdy tłumy i uczniowie słuchały Jezusa na pięknych terenach Galilei i wybrzeży Jeziora Galilejskiego. Dlatego pytamy, jak słowa Hioba i Ewangelii mogą być pomocne dla tych, którzy częściej od innych obcują z pięknymi terenami lasów, pól i pastwisk, a także żyjącą tam zwierzyną. Chcemy poznać i przyjąć zamiary i pragnienia Boga, który wszystko uczynił, by człowiek to poznawał, utrzymywał i używał dla pożytku własnego i innych. Moi drodzy, tekst z Księgi Hioba czyta się dzisiaj w całym Kościele. Czy jest on jednak odpowiedni na dzisiejszą okazję i czy nadaje się do pouczania takich ludzi jak myśliwi? Z kilku powodów tak! Bogaty Hiob posiadał liczne stada i nieraz uczestniczył w dobrze zorganizowanym polowaniu. Dzisiejsi myśliwi, by móc polować, muszą mieć odpowiednie dochody. To zwykle mężczyźni zdrowi i sprawni, zdolni sami ściągnąć ubite zwierzę. Gdy takiego mężczyznę dopada pierwsza poważna choroba, przeżywa ją bardziej niż ktoś kto już nieraz poważnie chorował. My dziś próbujemy zamienić problem czy przeciwności w raczej wyzwanie i szukamy w trudnej sytuacji korzyści, sprzyjających okoliczności, czy możliwości nowego ruchu. Myśliwy nieraz zmienia swoją pozycję do strzału lub się wstrzymuje od strzału. Z perspektywy czasu okazuje się, że właściwe przyjęcie niepowodzenia czy podjęcia wyzwania wzmacnia, czyni bardziej mężnym czy odpornym. Hiob nie znalazł odpowiedzi na wszystkie pytania, a porady przyjaciół były fałszywe. Stąd takie jego zdanie, które pada pod koniec księgi. Teraz już Hiob postanawia zamilknąć przed Bogiem i uznać, że On jest Panem i wie, co jest ostatecznie lepsze od tego, co człowiek wymyśli. Dlatego mówi: „Wiem, że Ty wszystko możesz, a co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Myśliwi potrzebują także takiego założenia dla swej działalności w trosce o las i zwierzynę oraz w działalności łowieckiej. Piękne widoki w różnych porach roku czy nocy łąk, pól i lasu, jak i przelatujących ptaków i przebiegających zwierząt powinny kierować ich myśl ku Bogu, który chciał ostatecznie takiego świata i dał go do poznawania, podziwiania, troski i odpowiedzialnego korzystania. Także czytana dziś Ewangelia, choć tyczy się głoszenia dobrej nowiny i jej uwiarygodnienia, to mówi też o nadzwyczajnej władzy, jakiej może udzielić Bóg człowiekowi. Uczniowie otrzymali od Jezusa nie tylko pouczenie o tym, jak głosić ewangelię, ale także władzę czynienia cudów dla uwiarygodnienia głoszonej nauki. Kiedy wracają, opowiadają z radością, ciesząc się z władzy im udzielonej, która okazała się niezwykle skuteczna: „Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają!”. Jezus studzi ich powód do radości a zarazem zachęca, by szukali powodu do radości innej, lepszej, bardziej korzystnej. Zamiast cieszyć się tylko z tego, że mogą wypędzać złe duchy, winni zabiegać o to, aby mogli się spodziewać tego, że ich imiona są zapisane w niebie, a co oznacza, że osiągną zbawienie wieczne.
Moi drodzy, posyłając swoich uczniów z ewangelią na ustach, Jezus zapewnia ich, że na swoją misję zostali wyposażeni w sposób wyjątkowy. Mówił do nich: „Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi”. Wasz udział w trosce o zwierzynę czy w polowaniu traktujcie jak misję, którą wypełniacie w imieniu całego społeczeństwa. Gdy bierzecie udział w dokarmianiu zwierzyny, albo gdy regulujecie jej ilość, podejmujcie to jako wypełnianie polecenia od Boga, by człowiek czynił sobie ziemię poddaną.
Dzisiejsza liturgia z 3 października kończy się pięknym akcentem nadziei. W pierwszym czytaniu słyszymy o odrodzeniu pozycji Hioba:„Pan błogosławił Hiobowi… i żył Hiob jeszcze sto czterdzieści lat, i oglądał swoich synów i wnuków”. Bóg nie pozostawia człowieka wiernego w opuszczeniu. On darzy obfitością.
Życzę Wam, drodzy Myśliwi, aby wasz Patron, święty Hubert, wypraszał wam u Boga takie błogosławieństwo Hioba. Niech Bóg darzy waszym rodzinom zdrowiem, pokojem i dostatkiem. Niech wasze łowiska będą pełne zwierzyny, a bory niech szumią wam przyjaźnie”.
Na zakończenie Eucharystii ks. Adam Ciapka, który wyjaśnił, że dla środowiska myśliwych ważna jest możliwość wspólnej modlitwy w konkatedrze. Wyraził nadzieję, że Eucharystia w konkatedrze stanie się stałym elementem obchodów Hubertusa w Żywcu.
Liturgię zakończyło uroczyste błogosławieństwo ks. biskupa Roman, a uczestniczy liturgii mogli uczcić relikwie św. Hubertusa.
Po zakończonej liturgii uczestnicy przeszli na plac Zamkowy, gdzie kontynuowano obchody II Hubertusa Powiatu Żywieckiego.
foto: Krzysztof Kicmal, tekst:ms
