Boże, w ten październik przychodzę do Ciebie z tym, co noszę w sercu. Z troską o bliskich, z pytaniami bez odpowiedzi, ze zmęczeniem. Ty wiesz, ile kosztuje mnie zwykły dzień i jak wiele ukrywam za słowami: „wszystko dobrze”.
Maryjo, Matko Różańcowa, bądź przy mnie, kiedy przesuwam w palcach kolejne paciorki. Pomóż mi odnaleźć w tej modlitwie ciszę, w której mogę usłyszeć Twojego Syna. Gdy zabraknie mi własnych słów, niech każde „Zdrowaś Maryjo” niesie Mu to, co boli, czego się boję i za czym tęsknię.
Panie, powierzam Ci nasze domy. Te pełne rozmów i te, w których od dawna panuje samotność. Bądź przy chorych, przy czekających na wyniki badań, przy rodzicach zatroskanych o dzieci. Daj siłę tym, którzy liczą pieniądze do końca miesiąca, i tym, którzy po stracie bliskiej osoby uczą się żyć od nowa.
Naucz mnie dostrzegać człowieka obok. Powstrzymaj słowo, które mogłoby zranić. Pomóż przeprosić, zanim duma zamknie mi usta, i podać rękę, zanim ktoś straci nadzieję.
Dziękuję Ci za chleb, za ciepło domu, za czyjąś obecność. Za dobro, do którego przywykłam tak bardzo, że czasem zapominam za nie dziękować.
Maryjo, prowadź mnie przez ten miesiąc. Ucz cierpliwości wobec spraw, których nie mogę przyspieszyć, i odwagi wobec tych, które wymagają mojego działania.
Jezu, zostań ze mną w codzienności. Niech nawet w trudnym dniu znajdzie się miejsce na modlitwę, wdzięczność i miłość.
Amen.
