Uroczystości sto siódmej rocznicy powstania Państwowej Policji, Policjanci Bielskiego Garnizonu w dniu 24 lipca br. rozpoczęli od się Mszy św. w bielskiej katedrze.
Uroczystą Mszę św. sprawował ks. proboszcz katedry Antoni Młoczek, który jednocześnie jest duszpasterzem Policji Miasta Bielska- Białej i Powiatu Bielskiego. Zwracając się policjantów i ich rodzin ks. proboszcz nawiązał do czytanej w dniu dzisiejszym Ewangelii ( Mt 13, 18- 23) przypowieści o siewcy. „Jezus nie mówi już o samym rzucaniu ziarna, ale o tym, co się dzieje z ludzkim sercem. To właśnie serce staje się drogą, skałą, cierniami albo żyzną ziemią. Od stanu serca zależy, czy słowo Boże wyda owoc. To słowo dobrze wpisuję się w obchodzone dziś święto policji. Kiedy myślimy o policjantach, łatwo dostrzec mundur, stopień, wyposażenie czy obowiązki. Jezus przypomina jednak, że najważniejsze jest to, czego nie widać- wnętrze człowieka. Bo od serca zależy jakość służby. Pierwsza postawa to droga- serce zamknięte. Człowiek słyszy, ale nie słucha. W codziennym zabieganiu można wykonywać swoje obowiązki mechanicznie, bez głębszej motywacji. Dotyczy każdego z nas. Policjant może wykonywać przepisy, kapłan może odprawiać liturgię , rodzic może wychowywać dzieci – a jednak wszystko może stać się rutyną. Tam gdzie serce zamyka się na Boga, łatwo zgubić sens tego, co robi. Druga postawa to grunt skalisty. Ziarno szybko kiełkuje, ale nie ma korzeni. Dzisiaj wielu ludzi chce szybkich efektów. Tymczasem służba w Policji uczy czegoś przeciwnego. Nie wystarczy chwilowy zapał. Potrzebna jest wytrwałość, cierpliwość i wierność złożonej przysiędze także wtedy, gdy przychodzi zmęczenie, niezrozumienie czy krytyka. Korzenie człowieka to jego sumienie, wartości i wiara. Bez nich łatwo się załamać. Trzecia podstawa to ciernie. Jezus mówi, że troski świata i ułuda bogactwa zagłuszają słowo. Współczesny świat nieustannie podpowiada, że liczy się sukces, pieniądze, wygoda i własny interes. Tymczasem służba policyjna przypomina, że są wartości od osobistej korzyści. Policjant nieraz rezygnuje z czasu dla rodziny, podejmuje ryzyko, naraża zdrowie, a czasem życie dla bezpieczeństwa drugiego człowieka. To jest świadectwo, że istnieje dobro wspólne, dla którego warto służyć. Wreszcie jest żyzna ziemia. Jezus mówi o człowieku, który słucha słowa, rozumie je i wydaje owoc. Zauważmy, że owoc nie pojawia się od razu. Jest efektem cierpliwego wzrastania. Podobnie jest ze służbą. Największym sukcesem policjanta nie są statystyki ani odznaczenia. Największym owocem jest człowiek, który dzięki jego interwencji ocalił życie, odzyskał poczucie bezpieczeństwa albo doświadczył sprawiedliwości. Dzisiaj chcemy podziękować wszystkim funkcjonariuszom policji za ich codzienną służbę. Dziękujemy za odwagę, za odpowiedzialność i za gotowość niesienia pomocy. Modlimy się również za tych policjantów, którzy oddali życie na służbie, oraz za ich rodziny. Ale ta Ewangelia stawia także pytanie każdemu z nas: Jaką ziemią jest moje serce? Czy pozwalam Bożemu słowu zapuszczać korzenie? Czy nie zagłuszam go hałasem codzienności? Czy wydaję owoce dobra, przebaczenia, uczciwości i miłości? Na mundur policjanta składają się odznaki i stopnie. Na chrześcijanina składają się owoce życia. Jezus nie zapyta nas kiedyś przede wszystkim o to, jaki zawód wykonywaliśmy, ale czy wydaliśmy owoc dobra, które zasiał w naszym sercu. Prośmy więc dziś Boga, aby serca wszystkich policjantów były żyzną ziemią Dla Jego słowa. Niech umacnia ich w trudnych decyzjach, chroni od niebezpieczeństw, zachowuje w uczciwości i odwadze. A nam wszystkim niech daje łaskę takiego życia, które przynosi owoc- czasem trzydziestokrotny, czasem sześćdziesięciokrotny, a czasem stokrotny- zawsze jednak owoc miłości, prawdy i służby.”
W uroczystej Mszy świętej jak już wspominałem uczestniczyli policjanci Bielskiego Garnizonu z zastępcami Komendanta Miejskiego Policji w Bielsku-Białej: I-zastępcą mł. insp. Grzegorzem Jakubcem i mł. insp. Jackiem Śliwką, którzy po zakończonej Eucharystii wraz komisarzem Marcinem Antoszem złożyli kwiaty w Kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej przed Jej obrazem.
Policja Państwowa została powołana ustawą Sejmu II Rzeczypospolitej z 24 lipca 1919 r. Na pamiątkę tego wydarzenia współczesna Policja obchodzi swoje święto właśnie 24 lipca. Policja Państwowa jest organem wykonawczym władz państwowych i samorządowych i ma za zadanie ochronę bezpieczeństwa, spokoju i porządku publicznego – stanowił art. 1 ustawy. W 1939 r. korpus policyjny liczył około 30 tys. funkcjonariuszy. Na początku II Wojny Światowej, w czasie kampanii wrześniowej, zginęło prawie 2 tys. policjantów. Około 12 tys. funkcjonariuszy trafiło do sowieckiej niewoli. Prawie 6 tys. z nich, zamordowanych wiosną 1940 r., leży na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje, największej na świecie policyjnej nekropolii, która została otwarta i poświęcona 2 września 2000 r. Siedemnastego grudnia 1939 r. w Generalnym Gubernatorstwie powołano Policję Polską (zwaną niekiedy granatową), podległą niemieckiej policji porządkowej. Polskie Państwo Podziemne tworzyło struktury policyjne przy Komendzie Głównej Armii Krajowej, a 1 sierpnia 1944 r., w dniu wybuchu Powstania Warszawskiego, polskie władze rozwiązały formalnie Policję Państwową. Siódmego października 1944 r. dekretem Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego komunistyczne władze powołały Milicję Obywatelską, w której służbę pełniło na początku prawie 60 tys. funkcjonariuszy. W 1952 r. Polska zerwała wszelkie kontakty z Interpolem, który zakładała w 1923 r. jako jedno z 20 państw. Szóstego kwietnia 1990 r., po transformacji ustrojowej, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej powołał Policję. Formacja wróciła do przedwojennych korzeni i weszła do struktur międzynarodowych,a 27 września 1990 r. Polska została ponownie członkiem Interpolu, a 23 grudnia 1991 r. wstąpiła do International Police Association ( Międzynarodowe Stowarzyszenie Policji).
foto i tekst:ms
Photo9
