Organizator przedsięwzięcia ks. dr Adrian Mętel tak podsumował III cykl Sobót Biblijnych minionego roku:
„W roku formacyjnym 2025/2026 uczestnicy Szkoły Biblijnej diecezji bielsko-żywieckiej przeżyli cykl dziewięciu spotkań poświęconych drugiej części Dziejów Apostolskich. Temat „Początki pierwszego Kościoła. Dz 9–28” prowadził nas od dramatycznego nawrócenia Szawła pod Damaszkiem aż po przybycie św. Pawła do Rzymu, centrum ówczesnego imperium. Była to nie tylko lekcja historii biblijnej, lecz także żywa refleksja nad Kościołem, który rodzi się z mocy Ducha Świętego, przekracza granice i uczy się głosić Ewangelię w coraz to nowych okolicznościach.
W poszczególnych miesiącach uczestnikom towarzyszyli zaproszeni wykładowcy i duszpasterze, wśród nich m.in. ks. bp Roman Pindel, ks. prof. Roman Bogacz, ks. prof. Waldemar Chrostowski, ks. Szymon Trzepaczka, ks. Adrian Mętel, ks. Piotr Rajda oraz s. dr hab. Joanna Nowińska. Różnorodność prowadzących pozwoliła spojrzeć na Dzieje Apostolskie zarówno od strony egzegezy, historii i teologii, jak i od strony osobistego życia wiarą.
Pierwsze spotkanie ukazało Szawła, prześladowcę uczniów Chrystusa, który po spotkaniu ze Zmartwychwstałym staje się apostołem narodów. Ta przemiana przypomniała, że Bóg potrafi uczynić narzędzie łaski nawet z człowieka, którego historia wydaje się zamknięta. W osobie Ananiasza odkrywaliśmy natomiast cichą odwagę ucznia, który potrafi powiedzieć dawnemu prześladowcy: „Bracie”.
Kolejne spotkania prowadziły ku coraz szerszym horyzontom misji. Historia Piotra i Korneliusza pokazała, że Ewangelia nie jest zamknięta w granicach jednego narodu czy kultury. Bóg sam otwiera drzwi poganom i uczy Kościół nadążać za działaniem Ducha Świętego. Następnie zatrzymaliśmy się przy Antiochii, która stała się ważnym centrum misyjnym, miejscem posłania Pawła i Barnaby oraz miejscem, gdzie uczniów po raz pierwszy nazwano chrześcijanami.
Szczególnie ważnym momentem całego cyklu była refleksja nad Soborem Jerozolimskim. Pierwotny Kościół musiał zmierzyć się z pytaniem, czy poganie przyjmujący Ewangelię mają najpierw wejść w pełne zobowiązania Prawa Mojżeszowego. Odpowiedź apostołów była jasna: zbawienie jest darem łaski Pana Jezusa. Równocześnie wspólnota szukała takich dróg życia, które pozwolą zachować jedność między wierzącymi pochodzenia żydowskiego i pogańskiego. Była to cenna lekcja rozeznawania, słuchania Słowa Bożego i odpowiedzialności za wspólnotę.
Dalsze wykłady prowadziły śladami misyjnych podróży św. Pawła: przez Filippi, Tesalonikę, Bereę, Ateny, Korynt i Efez. Każde z tych miejsc ukazywało inne oblicze głoszenia. W Filippi Ewangelia dotknęła serca Lidii, osoby zniewolonej oraz strażnika więzienia. W Atenach Paweł rozmawiał z ludźmi świata kultury i filozofii. W Efezie Słowo Boże konfrontowało się z magią, interesami ekonomicznymi i kultem Artemidy. Uczyliśmy się, że Ewangelia nie jest prywatną opinią, lecz mocą, która przemienia konkretne życie, relacje, wybory i całe wspólnoty.
Ostatnie spotkania ukazały Pawła jako świadka wśród prześladowań. Aresztowanie w Jerozolimie, procesy przed Feliksem, Festusem i Agryppą oraz odwołanie się do Cezara mogłyby wydawać się końcem jego działalności. Dzieje Apostolskie pokazują jednak coś przeciwnego: kajdany stają się amboną. Paweł, choć ograniczony zewnętrznie, nie przestaje świadczyć o Jezusie Chrystusie, zmartwychwstaniu i nadziei Izraela. Wiara nie usuwa trudności, ale pozwala przemieniać je w przestrzeń świadectwa.
Finałem drogi była podróż do Rzymu. Burza na morzu, rozbicie statku na Malcie, życzliwość mieszkańców wyspy i wreszcie dotarcie do stolicy imperium stały się obrazem całej księgi. Paweł bywa zatrzymywany, więziony i prowadzony pod strażą, ale Słowo Boże nie zostaje zatrzymane. Dzieje Apostolskie kończą się wymownym stwierdzeniem, że apostoł głosił królestwo Boże i nauczał o Panu Jezusie Chrystusie „bez przeszkód”.
To ostatnie słowo stało się duchowym podsumowaniem naszych spotkań. Szkoła Biblijna przypomniała nam, że Kościół żyje wtedy, gdy słucha Słowa, rozeznaje działanie Ducha Świętego i odważnie wychodzi ku ludziom. Nie zawsze w idealnych warunkach: czasem w niepewności, sporze, zmęczeniu, a nawet pośród burzy. Jednak Dzieje Apostolskie uczą, że dla Boga nie ma miejsc straconych. Droga, więzienie, dom, sala sądowa, statek i wyspa mogą stać się przestrzenią świadectwa.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom, prowadzącym i osobom zaangażowanym w organizację Szkoły Biblijnej. Niech Słowo, które towarzyszyło nam od Damaszku aż po Rzym, nadal prowadzi nas w codziennym życiu — odważnie, wiernie i „bez przeszkód”.
Słowa podziękowania wyraziła również uczestniczka Szkoły Biblijnej pani Anna Kargot: – „ Szkoła Biblijna zakończyła się zachętą by żyć i służyć „bez przeszkód” — z odwagą, mądrością i wiernością Chrystusowi.
Szczególne podziękowania kierujemy do Ks. Biskupa Romana Pindla za opiekę i patronat nad Diecezjalną Szkołą Biblijną. Ten gest jest dla nas wyrazem zaufania i wsparcia, a zarazem umocnieniem w dziele pogłębiania znajomości Pisma Świętego i formacji biblijnej.
Dziękujemy tegorocznym prelegentom, za podzielenie się swoją wiedzą i doskonałe przygotowanie omawianych fragmentów.
Wdzięczność kierujemy również do Was drodzy uczestnicy, za obecność i chęć poszerzania wiedzy biblijnej”.
W kończącym III cykl spotkaniu Szkoły Biblijnej centralnym punktem była uroczysta Msza św. dziękczynna w intencji wszystkich uczestników oraz prelegentów Szkoły Biblijnej. Została odprawiona w kościele pw. NSPJ, Eucharystii przewodniczył ks. dr Adrian Mętel, po której zarejestrowanym uczestnikom Szkoły Biblijnej wręczono certyfikaty ukończenia kursu biblijnego dotyczącego „Początków Pierwszego Kościoła – Dzieje Apostolskie rozdz. 9 – 28”.
Z radością i nadzieją na dalsze spotkania w Soboty Biblijne uczestnicy zgromadzili się też na poczęstunku w sali Kurii Bielsko-Żywieckiej.
Tekst i fotografie: Urszula i Andrzej Omylińscy
