W dniu 17maja br. ks biskup Roman Pindel przewodniczył uroczystej Eucharystii z okazji powstania 825-lecia parafii Wszystkich Świętych w Wieprzu- dekanacie andrychowskim. Podczas liturgii ks. biskup Roman poświęcił nowy dzwon pod wezwaniem Wszystkich Świętych oraz siedem witraży z wizerunkami: Matki Bożej Królowej Wszystkich Świętych, św. Anny,św. Jana Chrzciciela, św. Floriana, św. Izydora, św. Jana Pawła II, i błogosławionego ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego. Wraz ks. biskupem Romanem przy ołtarzu modlili się księżą z dekanatu andrychowskiego na czele z ks. Janem Figurą dziekanem, ks. Stefanem Kajmanem- proboszczem, ks. Piotrem Górą- sekretarzem ks. biskupa oraz ks. pochodzący z parafii- Szczepanem Kobielusem- duszpasterzem „Apostolstwa chorych”naszej diecezji i ks. Grzegorzem Gawłem- prowincjałem chrystusowców z Australii.
Ks. biskupa Romana powitał ks. proboszcz Stefan Klajman, który podkreślił, że jubileuszowy rok był czasem duchowej odnowy parafii. Wśród symbolicznych znaków jubileuszu wymienił posadzenie 125 sadzonek dębu i 2025 krokusów. Dzięki ofiarności parafian jak podkreślił ks. Stefan przeprowadzono liczne prace remontowe świątyni, ufundowano 750-kilogramowy dzwon oraz wykonano siedem nowych witraży.
Homilię wygłosił ks. biskup Roman, który zwracając się do wiernych powiedział:
„Czytany dziś tekst z początku Dziejów Apostolskich ukazuje Jezusa, który podsumowuje Projekt „Odkupienie” i zachęca do pojęcia nowego, który polega na głoszeniu zbawienia w Jego imię. Wcześniej przez 40 dni przekonywał, że pokonał śmierć i szatana a jego zmartwychwstanie jest znakiem uwolnienia od grzechów i przyszłego zmartwychwstania tych, którzy uwierzą w Niego.
+Gdy Jezus zaczął mówić o nowym projekcie, uczniowie wciąż powracali myślami do tego, który został podsumowany. Gdy On mówił, że w nowym projekcie najważniejsze dla nich jest przyjęcie chrztu przez napełnienie Duchem Świętym i głoszenie Jego mocą ewangelii ludziom ze wszystkich narodów świata, oni wciąż pytali, czy nie wróci ziemskie królestwo podobne do pomyślnego panowania Dawida, tylko dla narodu wybranego. Jezus wyjaśnia warunki realizowania przez nich nowego projektu. Nie mogą realizować swoich, bo one nic im nie dadzą i nie mają na to środków. Jedyny i najlepszy projekt z odpowiednimi środkami i z ich kompetencjami, to głoszenie zbawienia wszystkich ludzi przez Jezusa. Do tego wielkiego projektu, który jest realizowany od dwóch tysięcy lat, jesteśmy także my zaproszeni. Chrzest i Bierzmowanie, wiara i odkrycie misji to nasze kompetencje do podjęcia tego projektu, niezależnie od tego, kim jesteśmy, w jakim stanie, jakiego zawodu czy pozycji społecznej. Oprócz projektu o zasięgu światowym możemy uczestniczyć w projektach lokalnych, jak choćby ten, który dziś kończy się w Waszej parafii. Prowadzi ten projekt Wasz ks. Proboszcz, którego znam jako duszpasterza solidnego, twórczego i zatroskanego o powierzoną mu parafię. Projekt dotyczy jubileuszu 125 rocznicy konsekracji obecnej świątyni, której dokonał biskup krakowski Jan Puzyna dnia 17 czerwca 1899 roku. W roku 2025 przypadła 825 rocznica powstania parafii Wieprz, najstarszej w tej okolicy. Dziś ten projekt jest podsumowywany. Skrótowo przedstawił go ks. Proboszcz na początku. Materialne osiągnięcia widzimy i poświęcamy, duchowe, edukacyjne i kulturowe należałoby podsumować z Radą parafialną, wyciągnąć wnioski i zapowiedzieć kolejny projekt, czego bardzo życzę Waszej parafii. Powiem, że od 2014 roku o podobnym projekcie w skali parafii nie słyszałem. Nie mamy zachowanego kazania biskupa, który ten kościół konsekrował, ani tym bardziej jakiegokolwiek dokumentu, który erygował Waszą parafię. Zachowało się jednak kazanie ks. Makarego Manieckiego, wówczas proboszcza w Żywcu, który mówił z wielkim szacunkiem do Waszych przodków z okazji poświęcenia kamienia węgielnego pod budowę tej naprawdę okazałej świątyni. Nie widział jej jeszcze, ale ufał, że będzie wspaniała, bo widział staranie wielkie o świątynię wcześniejszych wiernych Wieprza. Tak więc mówił dnia 24 maja 1875 roku: Im rzadsze w naszych czasach objawy tej świętej o chwałę Boga hojności, tym większa zasługa dla was szanowni parafianie tutejsi. Ile to przed nami tysięcy tych cegieł, tych nazwożonych kamieni, tyle dowodów, że parafia Wieprz jako najstarsza w tej stolicy, chwalebnie chce przodować na drodze gorliwości chrześcijańskiej. Chwała, chwała wam przed Bogiem. Już wielu z tych, co rękami swymi dorabiając się nieba, znosili, zwozili te tu cegły, te kamienie, już są przed Bogiem. Ludzie im może nie postawią pomników na grobie – ale te w ścianach przyszłego kościoła umieścić się mające kamienie – one będą dla nich trwałym pomnikiem, a na każdej cegiełce czytać będą po śmierci waszej późne pokolenia wdzięcznie wasze imiona. Jak tam te stosy cegieł i kamieni jedną stanowią całość, tak i szanowni parafianie Wieprzowscy stoją dzisiaj jeden obok drugiego, ramię w ramię, jakby jedna całość, jakby jeden mąż do pracy i do poświęcenia w dziele rozpocząć się mającej budowy. Nietajna wam szanowni parafianie! I przypomnieć nie zaszkodzi, że jeszcze niejedno czoło potem się zwilży, że jeszcze nie raz grosz ofiary wydobyć się musi, zanim dziś rozpoczęte dzieło dokonanym zostanie. Nie! – nie trwóżcie się, nie traćcie ducha, wy pobożni synowie bogobojnych ojców, którzy pierwsi myśl powzięli dokonania tego, co wy dzisiaj z pomocą Bożą przedsiębierzecie. Z dobrą chęcią w sercu, a z gorącą modlitwą na wargach udajcie się do tego, który już Salomonowi obiecał, że wysłucha prośby na tym miejscu. On wam dopomoże. Możemy dziś powiedzieć: Dopomógł, ale też, że zawsze dopomoże, gdy tylko dobre i Boże zamiary podejmujecie”.
Według podań w kronice parafialnej, pierwszy drewniany kościół pw. Wszystkich Świętych stał po zachodniej stronie obecnej świątyni. Choć dokładna data jego powstania nie jest znana, według przekazu miał zostać wzniesiony około 1200 roku. Historyk ks. prof. Bolesław Przybyszewski wskazywał, że właśnie w tym czasie mogły kształtować się pierwsze zręby parafii. O jej istnieniu świadczą także źródła historyczne: schematyzm diecezji tarnowskiej z 1855 roku lokuje jej początki w XIII wieku, nazwa parafii pojawia się w wykazie danin kościelnych z 1326 roku, a w XV wieku wspomina ją kronikarz Jan Długosz. Drewniana świątynia przez stulecia była duchowym centrum miejscowej wspólnoty. Kronikarze podkreślali jej prostotę i niezwykłe piękno, które budziło zachwyt odwiedzających. Ks. Franciszek Kurzyniec polecił nawet uwiecznić ją na obrazie, z którego wykonano fotografie rozdane parafianom jako pamiątkę.Gdy świątynia zaczęła chylić się ku upadkowi, podjęto decyzję o budowie nowego kościoła. Fundusze zaczęto gromadzić już od 1868 roku z inicjatywy ks. Michała Lipki, a dzieło wspierali kolejni kapłani oraz liczni parafianie i dobroczyńcy. Po śmierci ks. Lipki w 1874 roku budowę energicznie podjął jego następca ks. Franciszek Kurzyniec. Istotną rolę odegrał również paulin ks. Robert Potocki, który po opuszczeniu Częstochowy osiadł w Wieprzu i przygotował pierwszy projekt nowej świątyni. Kamień węgielny poświęcono 24 maja 1875 roku. Po konieczności wzmocnienia fundamentów nowy projekt opracował znany budowniczy Emanuel Rost z Białej. W 1880 roku rozpoczęto zasadnicze prace, a jeszcze w tym samym roku na wieży umieszczono krzyż ufundowany przez ks. Kurzyńca. Ze starego kościoła przeniesiono do nowej świątyni wyposażenie liturgiczne oraz dzwony. Nowy kościół został poświęcony 28 października 1890 roku, w liturgiczne wspomnienie świętych Szymona i Judy Tadeusza. Od tego dnia sprawowano w nim nabożeństwa, a rok później odprawiono ostatnią Mszę św. w drewnianym kościele, który następnie rozebrano. Na miejscu dawnego ołtarza stanęła pamiątkowa kapliczka wykonana z drewna starej świątyni.
Foto: Robert Karp, tekst: ms
